చిప్పిల్లిన జ్ఞాపకాలు - నైజాలు - కవితలు

నా పెన్సిల్ చిత్రానికి కవితలల్లిన కవయిత్రులు శ్రీమతి జ్యోతి కంచి, అను శ్రీ

చిప్పిల్లిన జ్ఞాపకాలు
~~~~~~~~~~~

కంటతడి పెట్టిన సందర్భాలు వేళ్ళతో లెక్కించాలి
ఆహా!నాజీవితం ఇలాఉంటే ఎంతబాగుణ్ణు అనుకుంటాను
వర్షఋతువుకోసం ఎదురుచూపైన వేసవిలా ప్రతిక్షణం నాకనుభవమే,

చందమామ పదాలను చల్లని రాత్రినికలిపి ఒంటరిగా మాలలల్లుకున్న సందర్భాలూ నాకవగతమే,

కోవెలమెట్టుమీద జారవిడుచుకున్న నిట్టూర్పుమువ్వల సడికూడా నాకభిమానమే....,

జ్ఞాపకాలను అర్ధిస్తున్నా.. 
జీవితనీడలను కొలవద్దని,
నిన్నటి సాక్ష్యాలకు దయచేసి ఏరంగు వేయకండని!
జ్ఞాపకాలను అనునస్తున్నా..
శిలావేదికలపై మల్లెలు పరచినట్లు
మనసు మెత్తదనాన్ని మత్తుదనాన్ని మరచిపొమ్మని!
తాను విడువలేని గగనాన్ని కూడా కరిగినమేఘం విడిచినట్లే...జీవితాన్ని వదలేక వదిలేసాను
ఏదోనమ్మకం....నీటిచక్రంలా జీవితచక్రం ముందుకెళ్ళదాని?
చట్కున చిప్పిల్లే వానచుక్కలకు మల్లే ఆశలు
రంగురుచి లేనివి...
ఐనా చిరుచినుకులు ఓడిపోవు.....
చిరుమొలక పుట్టించి వటవృక్షంచేసే శక్తే వానికున్నపుడు
నేను సముద్రాన్ని కాదలచుకోలేదు
జీవచినుకై పోతాను
ఎందుకంటే జ్ఞాపకాలెపుడూ మొలకెత్తేవిత్తులే.....

- జ్యోతి కంచి

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

అయిష్టమైన కొన్ని ఓదార్పులు
కష్టపెట్టే కల్తీమాటలు
కన్నీళ్లను రప్పించే విశ్వయత్నాలు
ఇవే కొందరి అసలు నైజాలు....

బేలగా మారితే పొడిచే కాకులెన్నో
తెగించి అడుగేస్తే విసిగించే సంకెళ్లెన్నో
అడుగడుగునా అడ్డుకునే ఆంక్షలింకెన్నో

ధైర్యాన్ని దోచుకుని ధైన్యాన్ని ఆపాదించే
వికృత తత్వాల విషభీజాలను
అంతమొందించె ఆయుధం కావాలి...

సమాజమనే సముద్రాన్ని ఈదాలంటే
బలమైన చేతుల చేతలుండాలి
ఆ చేతులు చర్యలు నీవే కావాలి

అక్కరకు రాని కబుర్ల కంటితుడుపులు
జాలితో రాల్చే నాలుగు కన్నీటి బొట్లు
ఏవీ కావు నీ గాయానికి మందులు

ఎవరి ఎదుటో మోకరిల్లి దయని అర్థించకు.
నీచమైన మనుషుల నీడ కూడా
దరికి రానివ్వని తెగువ కావాలి

స్వాభిమానం ఆత్మవిశ్వాసం
నీ చేతిలోని వెలుగు కాగడాలు చేసుకో
కటిక చీకట్లను చీల్చే
కాంతుల కరవాలం నీవై కదలాలిపో

యుధ్ధాన గెలిచేవరకూ పోరాడు
విజయాలతోనే సేద తీరు...
ఎందుకంటే నీవే నీకో నిజమైన ప్రపంచం
నీ పంచనే నీకు నిజమైన స్వాంతన...!

అనూశ్రీ