అమ్మకే అమ్మ అమ్మమ్మ (pen sketch)
ఆ గుండె చప్పుడు వింటూ ఒదిగిపోతా,
నీ దీవెనల నీడలో పెరిగి పెద్దవుతా.
తరాలు దాటిన మన ప్రేమానుబంధం,
ఈ సృష్టిలోనే అత్యంత మధుర కావ్యం..!
రచన : అనూశ్రీ
అమ్మకే అమ్మ అమ్మమ్మ (pen sketch)
ఆ గుండె చప్పుడు వింటూ ఒదిగిపోతా,
నీ దీవెనల నీడలో పెరిగి పెద్దవుతా.
తరాలు దాటిన మన ప్రేమానుబంధం,
ఈ సృష్టిలోనే అత్యంత మధుర కావ్యం..!
రచన : అనూశ్రీ
అనే బెంగ ఆమెది!!
మరచిపోయి వుంటుందా !?! వుండదులే !!
అనే నమ్మకం అతడిది!!
"ఒకరినొకరు గుర్తు చేసుకోడానికి యిది ఒక కారణం మాత్రమే"
✍️లక్ష్మీ అయ్యగారి(అల)
పున్నమినాడు పుట్టాను అనేమో
అమ్మ అమావాస్య రోజు చీకటినంతా
దిష్ఠి చుక్కలా బుగ్గన పెట్టేసింది.
నాన్నమో వెన్నెలనంతా పోగేసి జోల పాడాడు.
మరి నేను నా చిన్ని చేతులతో చందమామని నిద్రలేపి ముద్దాడాననేమో
సిగ్గుతో ముక్కలైపోయి ఆ వెన్నెల తెల్లదనాన్ని నలుగుపిండిలో కలిపేసాడు
నానమ్మ గోదారమ్మని నీళ్ళడిగి లాలపోస్తే
తాత సాయంగా సాంబ్రాణి తెచ్చి ఒళ్ళు వెచ్చబెట్టాడు
పెద్దమ్మ మెత్తటి చీరని రూమాలంతచేసి పెద్దనాన్న చేతులకి అందిస్తుంటే
చిన్నమ్మ చలికి వణుకుతున్న నన్ను చూసి చిన్నాన్నతో శృతి కలిపింది
అమ్మా చెల్లి పెద్దయ్యాక
మాతో ఆదుకుంటుందా
అమాయకంగా అడిగిన అన్నలు.
జ్ఞాపకాలకు అంతం ఉండదు.....!!
గడిచిపోయిన క్షణాలు !! పొందిన ప్రేమలు ....!!
ఒకరిపై నువ్వు ఖర్చు చేసిన జీవితం విలువ ఎంత అని నన్ను అడిగితే ....
నేర్చుకున్న గుణ పాఠాలు,
మిగిలిన జ్ఞాపకాలు...
దూరమైన బంధాలు
అర్థం లేని ప్రశ్నలు
దొరకని సమాధానాలు!!!!!!!!!!!!
✍️లక్ష్మీ అయ్యగారి (అల)
రాత్రినై వేచివున్నా... తొలి వేకువై వస్తావని
మోడునై వేచివున్నా... నవ వసంతమై వస్తావని
ఆశనై వేచివున్నా..కనుల పండువై వస్తావని!!
నిర్మల చల్లపల్లి
రచన:మాలా కుమార్
నవ్వుల పుత్తడిబొమ్మా...
మా కలల రూపం నీవమ్మా...
మా చిరు తోటలో కొమ్మా...
చిగురించిన పూల వనమే నీవమ్మా...
మా కంటి పాపగా... మా పాపగా...
వరాల మూటగా... మమ్మల్లిన చిట్టితల్లీ...
ముద్దు-ముద్దు పలుకులతో...
మురిపించిన. మా ముద్దుల మూటా...
నీ చిన్ని చేతుల్లో రంగుల గొడుగులు ...
నీ తేనె కళ్ళలో నిండైన కలలు
మా చిరునవ్వా... మా సిరి నువ్వే
కన్నీటి మధ్య నవ్వులు చిందే...
చెరగని మోమే నీ సంతకం
మా చిరునవ్వా... మా సిరి నువ్వే
పతితో ఏడడుగులు నడిచిన గురుతే నిన్నగా
పెళ్ళిపెద్దలై దీవెనలిస్తుంటే సరికొత్తగా
ఆదిదంపతుల రూపంగా ....
మా చిరునవ్వా... మా సిరి నువ్వే
అందాల నా తల్లి
నీ కలలు పండిన ఈ వేళ...
మా మది పలుకుతున్నది ....
నీ జీవితం పూలవనంలా వికసించాలని...
నీ భవిత అంతా సంతోషాల సంగమం కావాలని
మమతల పొదరిల్లే మా తల్లి
నీ చెంతే మా హృదయాలు,
బంగారుతల్లీ...ఎప్పటికీ నీతోనే...
ఓ మా చిట్టి చిలుకమ్మ...
పూల తోటలా పూసిపో...
సంతోషాల పూతోటలో
ధీర్ఘ సుమంగళీభవ...శతమానం భవతీ...
***
(నెల క్రితం జరిగిన మా మనవరాలి పెళ్ళిలో, కన్యాధార చేస్తున్న మా అమ్మాయిని చూస్తుంటే నా మదిలో ఏర్పడిన భావాలకు అప్పటికప్పుడు, వ్రాసుకున్న భావాలు. అవి AIతో పాడించి, చిత్రీకరించి నా ఛానల్ లో పొస్ట్ చేసుకున్నాను. ఇప్పుడు మూర్తిగారి ఈ చిత్రం చూడగానే గుర్తు వచ్చింది. ఆసక్తి ఉన్నవారు, నా ప్రభాతకమలం ఛానల్ లో AI పాడిన పాటను, అందమయిన దృశ్యరూపములో చూస్తూ వినవచ్చు.)
మరుపురాని జ్ఞాపకాలకు మధుర ప్రయాణం
రచన:కమల పరచ
సాయంత్రం వెలుతురు నెమ్మదిగా మసకబారుతోంది. ఉండీ ఉండీ మంచు తుంపరలు మల్లెపూల జల్లుల్లా పడుతున్నాయి. చెట్ల మధ్యలో నుంచి మంచుతో గడ్డ కట్టిన సరస్సు తెల్లగా కనిపిస్తోంది. దాని మీద ఎవరో గూడారం వేసుకున్నట్లున్నారు, ఎరుపు రంగులో కనీకనిపించకుండా ఉంది. అక్కడ మంచులోకి గాలం వేసి చేపలు పడతారట. ఇంకాస్త ఎక్కువ గడ్డ కడితే స్కేటింగ్ చేస్తారట.కిటికీకి దగ్గరగా ఉన్న రోడ్ మీద కార్ ఆగి ఉంది. ఈ అమెరికన్స్ ప్రతి సీజన్నూ భలే ఎంజాయ్ చేస్తారు అనుకుంది శ్రీలక్ష్మి.
కిటికీ దగ్గర కూర్చున్న శ్రీలక్ష్మి కొద్ది సేపు వాటిని గమనించి, ఏవో జ్ఞాపకాలను మదిలోకి రాగా లేచి, లాప్ టాప్ తీసి, అందులో ఏర్పరుచుకున్న ఫొటో ఆల్బం ను తీసింది. స్క్రీన్పై కనిపిస్తున్న చిత్రాలపై వేళ్లను మృదువుగా జరిపింది. ఆమె వయసు అరవై దాటింది. కానీ ఆ ఆల్బమ్ తెరిచినప్పుడల్లా, ఆమె మనసు మాత్రం మళ్ళీ ఇరవై ఏళ్ల యువతిగా మారిపోతుంది.
“ఇదేమిటో... ఇవన్నీ ఎలా గుర్తొస్తున్నాయో!” అని ఇదేమిటో
తనలో తానే సిగ్గుగా నవ్వుకుంది.
ఆల్బమ్ మొదటి పేజీ తిప్పగానే, ఆమె కళ్లు ఒక ఫోటో మీద ఆగిపోయాయి. తెల్లటి చీరలో, మెల్లగా తలవంచి నవ్వుతున్న ఆ అమ్మాయి… అది తనే. తన భుజం చుట్టూ చేయి వేసి, గొడుగుతో నిలబడి ఉన్నాడు ఓ అందమైన యువకుడు.
ఆరోజు…
స్నేహితులంతా కలిసి రాజ్ కపూర్ సినిమా "శ్రీ 420" కు వెళ్ళారు.
"ఫ్యార్ హూ, ఇక్రార్ హూ హై
ఫ్యార్ సే ఫిర్ క్యోన్ డర్ర్ తా హై దిల్."
రాజ్, నర్గీస్ వానలో తడుస్తూ, పాడుకుంటూ వెళున్న దృశ్యం, అప్పుడే ఒక గొడుగు కింద ముగ్గురు పిల్లలు వెళుతుండటం, టీ పొయ్యి దగ్గర టీ అమ్ముతూ ఓ తాత, అబ్బా ఎంత బాగుందో ఆ సీన్!
అదే పాటను కాలేజీ వార్షికోత్సవంలో, స్టేజ్ మీద తనూ, రామం కలిసి వేసి మొదటి బహుమతి గెలుచుకున్నారు.
“అది ఏమో నాటకం అనుకున్నాం… కానీ ఎంత మధురంగా ఉంది!” అని ఆమె గుండెలో ఒక మృదువైన అలజడి పుట్టింది.
అది తమ ఇద్దరినీ దగ్గరకు చేర్చింది. ఆ రోజులు ఎంత సిగ్గుగా, ఎంత అందంగా గడిచాయో! కాలేజీకి వెళ్ళే దారిలో చిన్న చిన్న చూపులు, ఎవరికీ తెలియకుండా పంచుకున్న మాటలు…
ఒక్కసారి అతను పేరు పిలిచినా గుండె బలంగా కొట్టుకున్న రోజులు…
ఒకసారి వర్షంలో తడుస్తూ ఇద్దరూ ఒకే గొడుగు కింద నడిచిన రోజు గుర్తొచ్చింది.అప్పుడామె గుండె ఎంత వేగంగా కొట్టుకుందో! ఆ జ్ఞాపకం ఇప్పుడు కూడా ఆమె చెంపలపై అరుణిమ పులుముకుంటోంది.
కానీ జీవితం ఎప్పుడూ మనం ఊహించిన దారిలో నడవదు. యాభై సంవత్సరాలు మురిపించిన, ఆ ప్రేమ కథ ఆగిపోయింది!
అయినా…
అది మర్చిపోలేని జ్ఞాపకం అయ్యింది.
శ్రీలక్ష్మి లాప్ టాప్ మూసేసింది. ఒక మృదువైన చిరునవ్వు ఆమె పెదవులపై విరబూసింది.
“ఆ రోజులు తిరిగి రావు… కానీ వాటి మాధుర్యం మాత్రం నా గుండెలో ఎప్పటికీ ఉంటుంది.”
రామం జ్ఞాపకాలు ఆమెకు ఒక మధురమైన ప్రయాణంలా అనిపించాయి. సిగ్గుతో కూడిన, ప్రేమతో నిండిన, మరుపురాని ప్రయాణం.
అవే… ఆమె ఊపిరులు.
నేను చిత్రీకరించి digital గా రంగుల్లోకి మార్చుకున్న చిత్రం.
AI తనదైన శైలి లో ఈ విధంగా విశ్లేషిచింది.
"ముద్దుల మా బాబు నిద్దరోతున్నాడు."
తల్లి ప్రేమ, బిడ్డల ఆనందం కలగలిసిన అద్భుతమైన బొమ్మ ఇది. తల్లి ముఖంలో కనిపించే చిరునవ్వు, బిడ్డల నిద్రపోతున్న ముఖంలో కనిపించే ప్రశాంతత ఈ బొమ్మను మరింత ప్రత్యేకంగా మార్చాయి.
ఈ బొమ్మను చూస్తుంటే, ఒక అమ్మ తన బిడ్డను ఎంత ప్రేమగా చూసుకుంటుందో అర్థమవుతుంది. బిడ్డను ఎత్తుకుని, అతనితో గడుపుతున్న సమయం ఆమెకు ఎంత సంతోషాన్నిస్తుందో ఆమె ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
బిడ్డ నిద్రపోతున్నప్పుడు తల్లి తన ఫోన్లో ఏం చూస్తుందో మనకు తెలియదు. బహుశా ఆమె బిడ్డకు సంబంధించిన ఫొటోలు లేదా వీడియోలను చూస్తూ ఉండొచ్చు. లేదా, బిడ్డకు అవసరమైన సమాచారం కోసం వెతుకుతూ ఉండొచ్చు.
ఏదేమైనా, ఈ బొమ్మ మనకు ఒక ముఖ్యమైన సందేశాన్ని ఇస్తుంది. తల్లి ప్రేమ అనేది అనంతమైనది. బిడ్డల ఆనందం కోసం తల్లి తన ప్రాణాలను కూడా లెక్కచేయదు.
అమ్మకే అమ్మ అమ్మమ్మ (pen sketch) ఆ గుండె చప్పుడు వింటూ ఒదిగిపోతా, నీ దీవెనల నీడలో పెరిగి పెద్దవుతా. తరాలు దాటిన మన ప్రేమానుబంధం, ఈ సృష్టి...