మా తరం రోజులు గుర్తు చేసుకుంటూ వేసుకున్న బొమ్మ ఇది. ఆ రోజుల్లో ఇప్పుడున్నని సౌందర్య సాధనాలు లేవు. సాయంత్రం అవుతుండగానే జడ అల్లుకుని, తలలో సన్నజాజులో, మల్లెలో తురుముకుని భర్త ఆగమనం కోసం ఎదురు చూసేది భార్య. అలసిసొలసి ఇంటికి వచ్చే భర్త గుమ్మంలో నిలబడి స్వాగతించే భార్య చూపుల్లోనే సేద తీరేవాడు. ఇప్పుడంతా బిజీ బిజీ. ఇద్దరూ ఉద్యోగస్తులే. ఆ మధుర భావనలకు తావేది?
2 కామెంట్లు:
very nice..:)
ధన్యవాదాలు ధాత్రి గారూ.
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి