తెలివి యొకింత లేనియెడ దృప్తుడనై కరిభంగి సర్వమున్
దెలిసితినంచు గర్వితమతిన్ విహరించితి దొల్లి, యిప్పు డు
జ్జ్వలమతులైన పండితుల సన్నిధి నించుక బోధశాలి నై
తెలియనివాడనై మెలగితిం గతమయ్యె నితాంతగర్వముల్
నింగినై వేచివున్నా... హరి విల్లువై వస్తావని రాత్రినై వేచివున్నా... తొలి వేకువై వస్తావని మోడునై వేచివున్నా... నవ వసంతమై వస్తావని ఆశనై వేచివు...
1 కామెంట్:
చాలా మంచి పద్యం. కంఠగతం చేసుకోవలసిన హృద్యపద్యం.
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి